Akşam sefaları, İzmir esintisi ve Ege ışıltısı
Yürüdüğüm yolların iki yanını süsleyen akşamsefalarının yanlarından her geçişimde rengarenk çiçeklerinden birsinin diğerine benzememekteki inatçılıkları ile eteklerimi çekiştirmeleri beni sürekli düşündürüyordu.
Gün boyu sıkı sıkıya içine kapanan o ipek yapraklar hangi sırrı dışa vurmak korkusunu yaşıyor olabilirdi.
Güneş Ege’nin ışıltılı sularına gömülmeye hazırlanırken suskun bir aşkın geç kalınmış itirafını haykırmak istercesine bir şölen, bir uğurlama kutsaması gibi eteklerini açmasındaki kışkırtıcılığına bu denli nasıl güvenebiliyordu.
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta