Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Ne mutlu kendine yetebilene. Direnebilene..
Yaşama gülümseyebilene...
Kalemin daim olsun...
Saklı bir mücadelenin yaşamsal kesitini bize paylaştıran şiirinize tebrikler.
Saygılarımla.
Hayat devam ediyor bir şekilde. İş hayatı, günlük işler, boş zamanları değerlendirme amaçlı hobi çalışmaları, dostlar, tanıdıklar, arkadaşlar. Yeter ki sağlık olsun, gerisi kendiliğinden geçip gidiyor işte... Yüreğine, emeğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta