Bir diyar ki
Özlemleri nihayetsiz,
Sevgileri beklentisiz.
Yürekler ateşten kavrulmuş,
Gözyaşları yağmur gibi akıp
Denizleri doldurmuş.
Karanlığında buldum içimdeki ışığı,
Yüreğimde uçuşan kuşları,
Yeni güne sığdıramadığım umutları,
Kaybolmasından korktuğum duyguları...
Bir dolunay hikayesiymiş
Bir varmış bir yok imiş
Dünya'yı ayakta tutandır
Koca koca dağlar...
Benimse avucumda,
Dağlar kadar büyük bir güç var.
Nasılı şöyle:
Açıldı mı eller semaya,
Bir dünya var içimde...
Bense okyanusun en derinliğinde,
Sahip olduğum dünyayı arıyormuşum.
İçinde bir damla iken ben
Okyanus olma düşündeymişim meğer.
Sahip olduklarıma kör,
Kapkaranlık bir sahnede,
Tepeden dümdüz vuran bir ışığın altında,
Seyircinin olmadığını bile bile,
Yine de tüm mükemmeliyetçiliğinle
Hayat hikayeni canlandırmak
Gibi bir şey,
Sonbaharda
Dalına tutunamayan
Yapraklar gibi dökülür,
Ömrümüzden yıllar...
Geçip gider
Bitecek mi dediğimiz,
Bir tohum saçtın gönlüme,
Zamanla yeşerdi
Oturuverdi,
Hayatımın tam merkezine.
Muhabbet kattı,
Sessizliğime.
Gazze'de değil bir gün...
Ezelden beridir görülür,
Cahıraş onlarca zulüm.
Ahir zamanın en çetin
En büyük imtihanıdır,
Saklanırım karanlığında,
Her gece…
Dinlerim sessizliğini,
Saatlerce…
Bazen bir şarkı
Eşlik eder
Gökyüzünde binbir yıldız,
Hepsi de birbirinden habersiz.
Bir derdi olsa birinin,
Çözümü nihayetsiz.
Gündüz saklambaç oynarken her biri,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!