Bağ (2) Şiiri - Devrim Liman

Siyaha hakimim,
Neye yarar ak yüzün?
Karatarak bakarsın bana,
Bakma, parlasın.

Sözüm uçtu, sana ulaşmadı.
Dönse dolaşsa, sana gelse,
O gün sevecek misin beni?
Yazım burada çürüse.

Evet çürüttün yazlarımı
Kış, bahar, mevsimlerim.
Güneş açar her mevsime küsmez,
Bana küs, yeşermesin meyvelerim.

Artık koruk kadar ekşiyim,
Bağımdan kopmuş kadarım.
Sağımda da solumda da sen,
Olma, ben önüme bakarım.

Seni değil, yokluğunu bıraksam
Üstümden kalkacak on tane fil.
Hortumlarıyla boğarlar, sıkarlar göğsümü.
Sen yine bir tanesin.

Bir olma, binlerce ol.
Taş hatta, sığma aklıma.
Ne mutlu olurum o gün,
Kutlarım, gelme yardıma.

Ardıma bakmadan yürümek,
Ne güzel fikir değil mi?
O gün hem sen rahatlarsın,
Hem benim dallarım eğilir.

Daha kolay uzanırsın,
Toplarsın çürüklerimi.
Atarsın kuşlara, köpeklere.
Güzel kullan bu düşlerimi.