Babamın Cüzdanı
Babam garip bir işçiydi, elleri nasır,
Alın teriyle yoğrulmuş bir ömürü taşır.
Güneş doğmadan çıkar, gece dönse de,
O cüzdan bereketle dolardı her seferinde.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum



