Azizim Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaktan bir mektup yazdım azizim,
Dağıldı içimde saklı her gizim,
Yoruldu yollarda kanayan dizim,
Zemberek boşaldı, bitti bak zaman,
Vermiyor acılar zihnime aman.
*
Anlamak imkânsız garip halleri,
Soldurdu mevsimler gonca gülleri,
Konuşmaz, lal oldu dostun dilleri,
Tükettim masamda biten kâğıdı,
Unuttum yıllarca susan ağıdı.
*
Şehirler metalden makine oldu,
İnsanın içine karanlık doldu,
Yüzümde çizgiler sarardı, soldu,
Zemberek kopunca fırladı çarklar,
Kapanmaz ruhumda açılan farklar.
*
Mektubu bitirip katlarken böyle,
Sen nasılsın dostum, halini söyle,
Teselli bulursun o uslu köyle,
Boşaldı zemberek, dağıldı telim,
Veda ediyorum, kurudu elim.