Azizim Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

AZİZİM

Fevzi Emir Yılmaz

Sel suları için gerek yok güze,
Erir yalçın dağlar dönüşür düze,
Aldanma gördüğün her gülen yüze,
Hak sırrını akıl almaz, azizim.

Garibin ölmeden çilesi dolmaz
Gonca gül dikse de gülizar olmaz
Hangi çiçek var ki sararıp solmaz
Kul ölüm var diye yılmaz azizim

Zaman değirmeni öğütür günü,
Söner gençliğinin şöhreti, ünü,
Pişmanlık içinde ararsın dünü,
Kaybettiğin seni bulmaz, azizim.

Dost diye bağrına bastığın kişi,
Çevirir arkandan her türlü işi,
Gün gelir sırtına saplanır dişi,
İhanet yakanı salmaz, azizim.

Mahşere inanan gönül yıkmasın,
Azığı olmayan yola çıkmasın,
Zengin garibana hakir bakmasın,
Bu dünya kimseye kalmaz, azizim.

Söz vardır gönülden gönüle değer,
Söz vardır, payını alırsan eğer,
Sözün en derini susmakmış meğer,
Söz cahili âlim, kılmaz azizim.

Kuru dalda bile tomurcuk açar,
Bin bir çiçek ile reyhalar saçar,
Sanma ki kısmetin elinden kaçar,
Nasibini kimse çalmaz, azizim.