Azcık Tebessüm Şiiri - Kenan Gezici

Artık uzaklarda kaldı, benden uzakta ellerim.
Bir de gözlerim var uzun uzun açıkta.
Hangi zaman hangi saat çalındı benden.
Seni düşündüğüm saatler kaldı elimde.
Örtüyor üstümü karanlıklar, elin elinde.
Dinlemez kalbim çırpınışlarını.
Bu gidiş durdurur, bu akan seli.
Bütün karanlıklar hasrette birikti.
Git gide koyulaşır benim hasretim.
Elimden de bir şey gelmiyor.
Sabahları uyanmak istemiyorum.
En sevdiğim yürümek, cezbetmiyor artık.
Gidin artık bu sabahlar, neden doğarsınız.
Sevinç çığlıklar benden gelmiyor.
Sevdiğim her şey yoklukla sınanıyor her gün.
Bu düzen kahrediyor beni.
Nereden çıktı, kimden kaldı bu gelenek anlamıyorum.
Bir var, iki yok.
Susuzluk açlık en temeli yokluk.
Açsa bütün çiçekler, kime zararı dokunur.
En sadesinden istedik bu hayatı.
Yayıla yayıla gülmek değil.
Ağzımızın kenarında kalsa bir tebessüm.
İçi gülse gözlerimizin, bu yeter hep diyorduk.
Kenan GEZİCİ 24/10/2026