Neler, nelere aldandım.
Yanılgılarla paramparça oldum.
Sağa sola savrulmuş hayallerim.
Kala kaldım ortasındayım.
Her inanmışlığım, savurdu beni.
Beni tek başıma bırakanlar.
Sözde benim sevdiklerim.
Yaşadıkça, yaşı aldıkça.
Umulur ki bırakırım.
Ne çok sevdim yağmuru.
Aklımın bir köşesinde ne saklı.
Sesimde sessizlik, sağıra karşı.
Etraf fırtına, bin kaos.
Uçmaz gök yüzünde tek bir kuş.
Bulutlar şekil değiştirmiyor.
Manası yok bir şeye benzetmenin.
Hınca hınç toplanır gri bir araya.
Hep az sonra olacaklar titretir yüreğimi.
Yeminli sanki kaos çıkarmaya birileri.
Burası dünya değil bir arena.
Kenan GEZİCİ 03/11/2026
Kayıt Tarihi : 3.11.2026 20:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!