Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Sevgiyle doluyduk biz bir zamanlar
Dört mevsimde bahardı yaşanan yıllar
Her gün beni sevdiğini söylerdin
Ne kadar mutluyduk biz o zamanlar

Sevgiyle doluyduk biz bir zamanlar

Acımasız dünya bizi ne hale saldı,
Hazan vurdu bağıma gülüm yaprağım soldu.
Hicran oduna yandık olmadı muradımız,
Arşa kaldı kavlimiz kaçtı ağız tadımız.

Üzerine basıp ta geçtiğin onca emek
Acımadı mı için yanmadı mı yüreğin
Bu canımı ben sana feda etmemişmiydim
Beni candan sevdiğin yalan imiş sevdiğim

Biliyorum suç benim çok yüz verdim ben sana

Geceler boyu sevda bazında
Sevgiyi bulmuşken senin özünde
Yıllarca koştum bu aşkın peşine
Bir anda siliverdin oldu mu şimdi

Yaktın yüreğimi bir hiç yüzünden

Yar yüzünden kırılan ince narin yüreğim
Neden ihanet ettin aşkımıza sevgilim
Bu canımı ben sana feda etmemiş miydim
Beni candan sevdiğin yalanmış bilemedim

Yıllarca yüreğimde yer ettin kaldın orada

Gözlerde başlamıştı aşkın bütünü
Oysa söz vermiştin bozdun yemini
Ağlıyorken istemem görme yüzümü
Silip attım kalbimden sevda izini

Yalnızlık istasyonu gibiyim ıssız ve sessiz
Artık uğramaz oldular yanıma
Eskisi gibi gelenlerim
Kalanlarımda bikarar oldular yanımda

Sen bilirmisin yalnızlığın
Ne demek olduğunu
Haykırdım beyaz kağıtlara
Bir bir döktüm içimi
Kavuşmadı kirpiklerim birbirine
Uykusuz bir gecenin ardından

Ne kadar zor bilirmisin nereden bileceksin ki
Bu kadar yakınken ulaşamamak sana
Nefesini hissederken öpüşlerine hasret kalmak
Bil ki fırtınalar kopacak bu sevdanın sonunda

Ayrılık rüzgarıyla denizler kabardı

Rahat huzur içinde yaşıyorken bu gönlüm
Der nedir tasa nedir hiç bilmezdi bu gönlüm
Seni gördüğüm anda birden çarpılı verdim
İkinci baharımda nasılda coştu gönlüm

Bir çok hayaller kurdum gelecek yarınlara