Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

İçimde Bir boşluk var suskunum bu günlerde
Herkes keyfi sefada bense cefa kederde
Gittiğin günden beri hiç gülmedi şu yüzüm
Seni unuttum sanma sensin benim can özüm

Bana acı veriyor sensiz geçen her günüm

Haber göndermişsin geleceğim demişsin
Çok özledim seni can parem
Gözlerim yollarda kaldı bu gece
Ama gelmedin

Gözümde başlayan bitti gözümde
Güvenim kalmadı hiç bir sözüne
Ateş oldum yandım hasret közünde
Gelip te derdime çare bulmadın

Sefil koydum bundan böyle adımı

Gözlerim saçlarının renginde
İhanet kızılı akmakta göz yaşlarım
Gün doğum sancısını çekmekte
Yavaş yavaş tükenmekte gün
Ah o gülüşlerin var ya sevgili
Aklımı başımdan alıyor benim

Bir bahar sıcaklığında tüm hayallerim,
Sevdan yüreğimde tomurcuklanır.
Ne zaman seni düşünsem,
Bakışların haz verir bana
Gözümde değil gönlümde büyütürüm seni,
Kötülükler yok olur birden,

Hayatın bütün yükü yüklendi hep üstüme
Kaldıramıyor gücüm ağır geldi bünyeme
Günden güne tükendim gidiyorum hiçliğe
Amacım isyan değil çekilmez oldu çile

İsyan etmedim haşa dayanılmaz işkence

Bu gönlüm yıllar önce sana vuruldu
İki gönlü bir yürekte yaşıyorum ben
Güç yetiremedim enginliğine gönlümün
Damla damla gözlerinden taşıyorum ben

Gönlüm ne saraylarda ne sırlı köşkte

Ceza verdi hakim
Oysa nasılda masumdu sana olan sevgim
Yoktu görgü şahidim
Yokluğuna mahkum edildim
Yüreğine hapsedildi yüreğim

Gurbet denilen illet aşkımızı bitirdi
Zaman denilen virüs sevdamızı yitirdi
Varlığınla ikinci baharımda dağıldım
Yokluğunla düzlükten yokuşa çıkıyorum

Çok komik geldi bana yaşadığım anılar

ÇKIŞ YOLU BULMADAN GİTME

Mazimizi unutup,el yerine koyarak,
Masumane aşkımızı,yaşanmamış sayarak.
Üstüne basa,basa,ruhumu acıtarak,