Ay ile aydınlanırdı karanlık yollarım...
Yenilgilerin ardı arkası kesilmiordu yada ben öle sanıordum..
Şekilden şekile giren insanlar...Hergün değişen yüzler...
En unutulmaz anlarını düşünürken birden gelen mutsuzluklar ve huzursuzluk...
Bıktım artık derken doğan güneş...
Ay'ın bittiğinde başlayandı sanırım...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta