Oh be;
Tüm o süslü kelimeleri, aşk kokulu mektupları.
Her boş vaktimde yanına koşup sarılmaları,
Yağmurda kendim sırılsıklam olurken şemsiyemle seni korumayı,
Hasta olduğunda iyi olman için çırpınmaları,
Kendime ayıramadığım zamanları pervasızca sana harcamayı boş veriyorum artık.
Ayrılık dediğin, aşka bir sonraki başlayana kadar moladır..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta