Ayrılık Şiiri - İlyas Kaplan

ayrılığın elzem olduğu vakitlerde
gecenin üzerine sancılar kilitlenir
biçilmiş ekinler gibi devrilir dakikalar
yaşlı gözler salınır sokağın kuytusuna
son merdiven basamağında sözler de tükenir
nefeslerin buğusu bir kez daha dokunur dudaklara

her ayrılıkta yağmurlar teselli eder duyguları
özlemlerin sarmaladığı her solukta
düşler zincir yapılır umut kervanlarına
kibrit çakılır yığınca masum hatalara

yürekleri tutuşturur ateş
dönüş umutları da yakılır son adımla birlikte
hiçbir cümlenin her hangi bir mana ifade etmediği
anbean cebri bir ruh direnişi başlar

redfer