Aynalar kendilerini kırdı.
Eşyalar,
Yerlerini şaşırdı.
Üçer beşer oldular.
Karanlık zilzurnaydı,
Geldi paldır küldür.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




zaman, mekan ve yangın yeri gibi yürek aynaların ne hükmü var. onlar düşünemez ki, varsın bin parça olsunlar. yürek cam kırığı bakıyorsa. anlamlı şiir kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta