Her gece gözyaşlarımın seyirciliğinde dekorlarını topluyorum
Az önce oynanan,
Oynadıkça eskiyen,
Eskidikçe ağlatan,
Ağladıkça suflörlüğünü fotoğraflarımızın yaptığı
Aşkımızın oyununun.
Aynadaki yansımasıydı oyun.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta