Karlı ve soğuk bir kış gecesinden düşüyorum
Bu sensizlik sızlayan satırları.
Otobüs camının buğusuna ismini yazıyorum.
Yüreğime kazıdığım gibi.
Hiç bu kadar yalnızlık solumamıştım
Ciğerlerimden.
Bu kadar sen solurken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta