Ayın Gölgesinde Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bakışların…

Bir akşamın suskun sularında
Gülüşümle çarpışan iki gölge
Hangi
Mehtabın hüznüdür bilmem
Gözlerimi göğe çeviren böyle

Bazen hilâl olursun gecemde,
İnce bir tebessüm,
Mahcup bir ışık;
Ruhumun kuytu bahçelerinden
Geçersin, bir rüya kadar tanıdık.

Bazense dolunay gibi doğarsın,
Karanlık geceme umut olursun
Sonra hangi karanlık çağırır
Hangi
Uzaklık çeker içine seni bilmem

Ve ben, ayın eksilen yüzünde
Ararım
Senden kalan aydınlığı
Her gece biraz daha büyür içimde
Sevgiliye kavuşmanın imkânsızlığı.