İnsan olmayı..
Basite indirgemiş..
Etkisizleşmiş..
Bir toplumda..
Düşünmek..
Erdemleri..
Gelmeseydi..
Keşke hiç..
İnsanoğlu..
Bu dünyaya..
Dünya..
İnsan gözü..
Bazen..
Bir harf..
Bir kelime..
Bulamıyorum..
Etrafımda..
Yaşananları..
Uçan arabalar yapıyorlar..
Göklerde uçacak metaller..
Oysa bize önce bu dünyada..
Hiç kimse aç yatmasın diye..
Yeryüzünde yetişen..
Buğdaylar yiyecekler lazım..
Dünya..
Yeni bir..
Dönüşüm çağında..
Bu defa daha büyük..
Ve ürkütücü..
Hatta kahredici..
Ülkedeki..
Tüm şeytanlar şaşkın..
Artık..
İşsiz güçsüz kaldı..
Öyle ustaki..
Şeytanlıkta..
Bir tırtılın içinden..
Daracık bir kozadan..
Bir kelebek çıkıp..
Kanatlanıp uçuyorsa..
Hayatın içinde de..
En zor..
Ne kadar zormuş..
İnsanlığın..
Parçalara bölünüp..
Ayaklar altına alındığı..
Bir çağda..
Duyarlı..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!