Ruhum..
Bir dağ menekşesi..
Kendi halinde..
Her şeyden uzak..
Bedenimse..
Bir mahkum..
Hilenin her türlüsünü..
Ustaca yapıyorsun..
Konu menfaat olunca..
Yalan konuşuyorsun..
Onun bunun arkasından..
Gıybet ediyorsun..
Yaşımız ilerledikçe..
Kendimizle olan..
Yüzleşmelerimiz..
Sorgulamamız..
Sorularımız çoğalır..
İnsan ömrünün..
İnsan en çok..
Kendine verdiği..
Sözleri tutmayan..
Kendi için..
Yapması gerekenleri..
Yapmayan..
Fakir misin..
Boğazına ayladır..
Et girmedi mi..
Her gün makarnaya..
Talim mi..
O zaman..
Toplumun..
Büyük bir çoğunluğu..
Düşüncelerinde..
Rasyonel tabanını..
Kaybetti...
Rasyonel tabanı...
Kendin ile..
Bütünleşmeden..
Bütünleşmez..
Hayatındaki..
Hiçbir şey..
Sevemezsin..
Bana..
Bir gökyüzü çizin..
Sadece güneş..
Beyaz bulutlar..
Ve kuşlar olsun..
Beni..
Biraz..
Geç fark ettim..
Yaşanmamış..
Yaşanmayı bekleyen..
Yıllarım varmış..
Benim..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!