Bana..
Hiç yakın..
Olmamış..
Ne kadar çok..
İnsan birikmiş..
İçimde..
Daha..
Yeni boy atmış..
On dört yaşında..
Kelebekli bir toka..
Takmış saçında..
İstemeye gelmişler..
Bir..
Yetimhane..
Kapısına..
Terkedilmiş..
Küçük bir..
Çocuk gibi..
Kar yağdı..
Bütün kirlilikleri..
Örttü..
Her yer..
Beyaza büründü..
Sıcak yuvası olup..
Egolarından zehirlenmiş..
Kalabalıkların bulunduğu..
Bir çağın..
Tam ortasındayım..
Sağım solum..
İki ayağı olan..
Tüm ışıkları kapat..
Her yer karanlıkken..
İmaj, karizma, kıyafet..
Ve auran..
Görünmez..
Sadece..
Karlar yağar..
Dağların zirvelerine..
Zamanı gelir erir..
Akar derelere..
Derelerde akar..
Uzun mesafelere..
Yaktım..
Yeri..
Doldurulamayacak..
Tüm boşlukları..
Belki de..
Bu yüzden..
Aklımın..
Tokmağı ile vurdum..
Ezdim..
Bütün düşüncelerimi..
Dağıldılar..
Paramparça..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!