Hangi takvim..
İşler ki..
Geriye doğru..
Zaman..
Zaman içinde..
Akıp giden..
Bir fil bile..
Belirli bir miktar..
Yedikten sonra..
Doyup..
Kenara çekiliyor..
Ama insan nefsi..
Vakitli vakitsiz..
Dalından kopup..
Düştüyse yaprak..
Onu düşüren..
Sonbahar mı..
Rüzgâr mı..
Artık..
Son bahar yok..
Hüzün yok..
Dört mevsimin..
Tümünü..
İlkbahar boyadım..
Sen hep..
Seni sevdim sandın..
Oysa ben..
Masum bir çocuk gibi..
Utangaç..
Ürkek..
Kırmızı..
Çizgilerden..
Daireler çizdim..
Etrafıma..
Yaklaşmasın diye..
Hiç kimse..
Bakmak ile..
Görmek..
Arasında ki..
Fark..
Farkındalık..
Zamanın..
Duvarlar ördüm..
İçimde..
Etrafımda..
Çevremde..
Oturdum..
Dibinde..
Eskiden..
Duvara astığımız..
Takvimler vardı..
Her gün..
Bir yaprağını koparır..
Eksiltirdik ömrümüzden..
Biz insanlar..
Tuhaf canlılarız..
Hayatta her şeye..
Kendimiz dışında bakar..
Kendimizi..
Çok şeyin dışında tutarız..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!