İnsanları tanıdıkça..
Hayvanlara yaklaştım..
Hayvanları tanıdıkça..
İnsanlarda uzaklaştım..
Baktım ki..
Bütün..
Değer verdiklerimi..
Doğru bildiklerimi..
Çıkarlar için..
İnsanlar kullanıyor..
Bende..
En değerli hazinemi..
Sevgimi..
Hayvanlara verdim..
Dört ayaklı dostuma..
Birazcık mama versem..
Her gün yanıma gelip..
Beni mutlu ediyor..
Üşümüş bir kediyi..
Biraz okşadım..
Gözlerime bakıp..
Usulca sokuluyor..
İnsan denen canlıya..
Ömrünü versen..
Konu menfaati olunca..
Slip atıyor..
İnsanlarla uğraşmak..
Boş yere bir emek..
Bir patili kadar..
Vefa taşımıyorsa..
Neye yarar ki..
İnsanı sevmek..
Gerçek bir sevgi..
Dilsiz dostlarda..
Ayhan M.
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 09:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!