İnsan olmayı..
Basite indirgemiş..
Etkisizleşmiş..
Bir toplumda..
Düşünmek..
Erdemleri..
Yaşatmaya..
Çalışmak..
Elbette..
Kolay değildir..
Bu..
Basitliği tercihin..
Sonu nereye gider..
Bilinmez ama..
Her..
Zaman defterinin..
Bir son yaprağı..
Vardır elbet..
Etrafımda..
İçlerindeki..
Umut çiçeklerini..
Soldurmuş insanların..
Varlığını gördükçe..
İçimde ki..
Azda olsa..
Korumaya çalıştığım..
İnsan bahçesine..
Bir çiçek..
Bir ağaç..
Daha ekiyorum..
Yeni umutlar..
Yeşersin diye..
Tüm kötülüklere..
İnat..
Ayhan M..
Ayhan Maloglu 2
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 08:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!