Aşkından geçmeye hiç niyetim yok
İyi ki gönlümde varsın, isterim
Öldürmedi amma çok çektirdi çok
Aşkın veremine karsın isterim
Bir lades tutuşsak nesine desen
Dalgalar sahilde bir deli gibi
Yalpalıyor beni ileri geri
Terkedecek sanki vefasız biri
Ne oluyor bilmem bu ıstırap ne
Devrilmez dağ iken yıkılıyorum
Ne aylık beklerim ne de haftalık
Ne ekmek isterim ne de bir katık
Benimki bir nevi ince hastalık
Çek dersen çekerim itirazım yok
Diyecek sözüm yok ahbaba dosta
Hepsi benim suçum kader diyemem
Dilimde pişmanlık, yüreğim susta
Hepsi benim suçum kader diyemem
Aşk herkese yetti, bana yetmedi
Nesini diyeyim benim efendim
Tükenmiş dilimin sözü kalmamış.
Bozulmuş mayamız, yıkılmış bendim
Değişmiş insanlar, özü kalmamış
Bol kese olsun da talandan gelsin
Karaköy'de bir işçi
On beşinde emekçi
Çalışan beyni gibi
Çırak elektrikçi
Karaköy'de bir isçi;
Kastamonulu bir yiğit
Fakir dostu Karaoğlan
Adı Mustafa Ecevit
Fakir dostu Karaoğlan
Babam köy çocuğu derdi
Şu yalan dünyadan murat almadım
Kara toprak senden gayrı dostum yok
Sen gibi kimseden vefa bulmadım
Kara toprak senden gayri dostum yok
Gezdim de dünyayı ben bucak bucak
İğne ilaç diyor hekim
Azrail’le kardeş miyim?
Bu dünya ne güzel lakin
Azrail’le kardeş miyim?
Duman çökmüş koyağına, başına
Karlı dağlar derdin mi var ben gibi
Sükut düşmüş ceylanına, kuşuna
Karlı dağlar derdin mi var ben gibi
Viran olmuş üzüm veren bağların




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!