Ayaz Fadime Şiiri - Emir Ötünç

Rumi kilit, Ömür bekçileri;
Mukaddes sandık, Alaturka fıkralar.
Ne esti, kuzeyden rüzgarlar.
Nasıl da yağdı ormana küflü yağmurlar.

Sandığın kapağı ahşap, desenli
Desenler bakırdan, hevesli,
Bakırın rengi baymış, keskin, hüzün, kederli.
Salondaki yaşlı amcaya birkaç küfür etmeli.

Dantelli masa, yanı paslanmış çelikten kasa.
İçini aç, harabe evin tapusu ve ruhsatsız bir tabanca.
Kimilerini vurmuş, kimilerinin ise parmak izi.
Televiziyon açık, saçma nostaljik bir dizi.

Yarın ayaz var giyilecek patikler.
Haykır Karadeniz öldü fadime.
Annesi yörük, babası fukara soylu köylü,
Köyün etrafı sarılı, hüzüne gebe, ışıkları sönük.

Hüznün yüreği yanık, kapıları açık.
Kaç yıl oldu bulunamadı saklanıyor sanık.
Fadime gelirse durmaz, taşar karadeniz.
Taşacağı yok, kandırdılar beni affet Fadimem.