Bin dört yüz elli üç’tü müjdelenen bir yıldı
Peygamber övgüsüne ermeye gün sayıldı
O övgü sevda gülüydü, göğüslere takıldı
Yüreklerin odu sekiz asır önce yakıldı
Mehmed Han, şehre girerken o güllerdi, saçıldı
Çağ kapattı askeri, yepyeni bir çağ açıldı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta