Sonra ne oldu biliyor musun?
Kedere vurmadım kendimi,
Durdurdum anı, durdum, durulmadım.
Sana karıştım, sana kaynadım, boyuna kanadım.
Kalkmadı göz kapağım, kolum, kanadım.
Bir yıldım, yığıldım, kaldım.
Bekledim kalmayı,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




bir insana bu kadar aşık olmak sanki bir kalp hastalığı gibi. ergenlerde belirtileri daha yüksek bir duygu gibi. ben anlatımınızı çok beğendim. yaradan hakkında bir eser yazarsanız okumak isterim
Sayın Uysal
Şiirinizi okudum. Bugüne değin yazılmış şiirlerin içinde belki de en çok işlenen temalar aşk ve yalnızlık olmuştur. Sizin şiirlerinizde de bu tema belirgin bir şekilde kendini gösteriyor. Bence içinzde yazmaya genelde sanata karşı bir büyük meyil olduğu izlenimini veriyor. Şiirlerinizde kullandığınız dil modern yaşam insanının kalbinden sökün eden bir dil. Belki de eski dildeki 'dil' kelimesinin karşılığıdır yazdıklarınız tercümesi. Başarılarınızın devamını dilemiyorum, şiirlerinizin devamını diliyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta