Avuçlarımda Kaybolan Eller

Avuçlarımda Kaybolan Eller

Eli avucumda kaybolan,
elinin teni tenime karışan
iki çift el var...

Ellerin ellerimi kaplamıyor;
avuçlarımda küçülüyor,
sessizce eriyip gidiyor.

Sanki parmaklarının arasından
kalbime süzülen bir sevda bu;
tenimde kalan sıcaklığın,
adını koyamadığım
unutulmaz bir izi...

Tenin tenime değdiğinde
iki ayrı beden kalmıyor ortada.
Sınır dediğimiz ne varsa
parmak uçlarından başlayarak
yavaş yavaş siliniyor.

Elini tutuyorum,
ama buna tutmak denmez.

Sen,
avuçlarımın içinde
biraz sıcaklık,
biraz ürperti,
biraz da kaybolmanın kendisi oluyorsun.

Ve ben,
ellerini tutarken
seni değil,
sana olan sevgimi tutuyorum.

Avucumu kapatsam
bütünlüğün bozulacak diye korkuyorum;
açsam
rüzgâr senden bir parça götürecek.

Bu yüzden bırak
ellerin avucumda böyle kalsın.

Bir insanın
başka bir insanda
kaybolabileceği kadar küçük,
unutulamayacağı kadar derin...

Çünkü bazı eller
tutulmaz sevgilim,
bazı eller
insanın ömrüne karışır.
Muhsin yener