Ey peki neden gülmüyor ki
gıdıkladığın küçük köpek.
Bak parmaklarımı yalıyor,
Yüreği küçücük mutlu...
Biraz da hüzünlü.
Bende onu güldüremediğim için hüzünlüyüm.
Güven veriyor minik ellerin...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta