Kapıya koyacak kağıdım kalmadı, yüzümde izleri durur yazdıklarımın
Dur durak yok bana bu yolda, nur'umun nefhası tütüyor burnumda
Bu tomurcuklar filizlenmiyor başka bir ruha, çiçek açmıyor o'ndan başkasına
Yağan yağmur ne ala, varlığımdan düşen bin parça
Akrep yelkovanı kaybetti, gezegenler yörüngesini
Ben birbirine kattım gündüz ile geceyi
Boşluğa dikilir gözlerim, ecel terleri dökülür başımdan
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta