Kışlara aldanırım zemheriyi görmeden
Kavrulurum aşkından yanmadan ateşlere
Akar gözümden yaşlar kader ağın örmeden
Kavrulurum aşkından kanmadan ateşlere
Dizde mecal kalmadı yerlere yıkılırım
Mengenedeyim sanki sıktıkça sıkılırım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
