Ateşim Kafi Şiiri - Kasım Kobakçı

Baktığım bütün o köşelerde, hep gölgen durur,
Zifiri gecelerin göbeğinde, nefsin dolar,
Uzağımda durursun, fani devrin destanında,
Yokluğuna, ağıtlar yazarak tükeniyorum.
*
Sayısız mendil dikip, kendimden geçmem faydasız,
Hicranını anıp, bitmez istirahate geçtim,
Kader, acı oyununu sergiledi sanarak,
Ebediyen ayılmama isteğiyle taşarım.
*
Bütün neşeli zamanlar, kedere evrilirmiş,
Sualim şudur, umarım neşelisin cihanda,
Hükmetmeyi başaramadım, çırpınan nabzıma,
Kopup bütün diyarlardan, yalnız zâtına göçtüm.
*
Dünyaya ait zahir mülküm, bulunmaz efendim,
Kalpten taşan yoğun destanlar haricinde boşluk,
Göz kamaştıran çekici çehre, taşımadım bil,
Çöl aşığını mahcup kılan, ateşim kâfidir.