Uğrun uğrun ayrıldım aralarından; onların
çıkamayacağı sarp yamaçlara tırmandım; onların
toplayamayacağı kadar çalı çırpı topladım, onların
taşıyamayacağı bir denk yapıp yükledim sırtıma;
çalıştığımız tarlaya döndüm uğrun uğrun.
Tarlanın uzakça bir yerine kocaman bir ateş yaktım,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta