Can, ruhuma küs kaldı,
Kan, başı boş dolanıyor damarlarımda.
Sıcak gülüşlerim, kutuplarda üşüyor.
Boşuna çırpınıyor kanatsız güvercinlerim,
Başım, gövdeme ağır,
Kulağım, dudaklarıma sağır,
Kelimelerim, hepsine dargın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta