Hangi fırtınalardan sonraki durgunluksun
Kaç rüzgarı fırtına koparmadan sakinleştirdin,
uyuttun koynunda, kim bilir
Kaç yağmur senin sükunetinle boran olmadan çekip gitti,
Toparlanıp göz pınarlarından…
Kim bilir kaç kere yanardı bu ev, bu eşyalar
Kavurucu yalnızlığının kıvılcımlarından.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta