Ve bu gece bahar havası gibi etimdesin
Ayrılığımızın bininci gecesi bu gece
Daha dün gibi düşümdesin,düşüncemdesin
Galiba bu gece payıma düşen özlemlerin en içlisi
Gri bir gecenin koynuna kusuyorum kinimi,sensizliğimi
Kara yazgılara bürünmüştü tüm şehir yokluğunda
Yağmur içini boşaltıyordu bulutların ardından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta