Behey gönül, aşkın şarabı başka,
Bir kere içen bir daha ayılmaz.
Ömrünü vermeyen değmez bu aşka,
Sevmeden ölen yaşamış sayılmaz.
Pervâne misali döndüm durmadan,
Yandım bir mum için, "neden" sormadan;
Kül oldum, bir yuva olsun kurmadan,
Sevmeden ölen yaşamış sayılmaz.
Yazık o yüreğe, hiç yanmamışsa,
Bir yârin adını hiç anmamışsa,
Hasretin koynunda ağlamamışsa,
Sevmeden ölen yaşamış sayılmaz.
Bir damla dökmeyen göz, kör bir kuyu;
Ne bahar bilir o, ne yağmur suyu.
Yâr için bölmeyen gece uykuyu,
Sevmeden ölen yaşamış sayılmaz.
Varsın nasibime hüzün yazılsın,
Kara bahtım kara taşa kazılsın;
Yeter ki adım yâr ile anılsın,
Sevdim; sevmeyen yaşamış sayılmaz.
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 13:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!