Aşkın Esiri Şiiri - Dr Yusuf Polat

Zincire vurulmuş, bir mahkûm gibi
Aşkının esiri oldum, ne çare.
Adının bir harfi düştü gönlüme,
Ben o harfe bir ömür bağlandım.

Hasretin geceme mühürler vurdu,
Gökyüzü söndü, yıldızlar sustu.
Dünya önümde dipsiz bir kuyu,
Sensiz hayat, terk edilmiş bir şehirdi.

Meyhaneler yetmez içimdeki derde,
Kadehler susturamaz gönlümdeki ahı
Sarhoş oldum sanma şarapla
Senin yokluğunda kaybettim aklımı.

Şimdi vuslat nedir, özgürlük nedir,
Öğrendim gecenin sessizliğinde.
Zincirler çözülür, kapılar açılır;
Yeter ki; gönüller hakikate açık olsun