Aşkın çölü Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Yansın bu şehir, yıkılsın duvarlar,
Kimse sormasın seni olmasın arayan
Gözlerin bendeyken dursun zamanlar,
Bu aşk bir yangındır, gerisi yalan.

Prangaya vursalar da bu deli gönlü,
Söküp atamazlar senin adını.
Divane eyledi beni aşkının çölü
Sende buldum yaşamanın tadını.

Zemheri ayında yaktın bağrımı,
Kör kurşun misali deldi sözlerin.
Duyan yok can çekişen feryadımı
Aklımı başımdan aldı gözlerin.

Kimse eylemesin bana merhamet
Sen varsan cennetim bu kara toprak.
İster fırtına kopsun, ister kıyamet,
Aşkınla kurudu bende her yaprak.

Adalet aramam olduğun yerde,
Hükmü kesmişsin, kalem kırılmış.
Gözüme çekilen o kara perde,
Meğer senin gözlerinin ışığıymış.

Uzak dur dedikçe yakınlaştım ben,
Yasaklar, zincirler vız gelir bana.
Geçerim canımdan, vazgeçmem senden,
Bu beçare yüreğimi adadım sana.

Güneşi söndürün, karanlık sarsın,
Sen yoksan aydınlık haramdır bana.
Sen benim en büyük isyanımsın,
Bu canım feda olsun senin yoluna.
2024