hayata tutunmaya çalıştığım,
ipeksi siyah ve uzun saçlarını alınca benden,
ipleri koparılmış bir kukla gibi yığıldım yere,
sensizliğe ve bu olmaz olasıca sessizliğe,
sürüklerken beni, hiç hesaba katmadın mı?
delidir bu çocuk, tekmeler yüreğini ve asar kendini diye,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta