Vatan borcu namus borcudur deyip çıktım yola.
Menzile varmadan ölsem de gam yemem ana.
Alnımdan vurulalarak uzansam kara toprağa.
Söz veriyorum, düşmana arkamı dönmem ana.
Arkamda yavrularım ağlasa, önümde dostlarım.
Göklerden mermi yağsa, yerden fışkırsa lağım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta