Soğuk bir yüz gibi kaldırım taşları,
Belli ki kurumuş üstünde kanlı göz yaşları.
Hayâl dünyasından çıkmış gibi,
Karanlıklara yapışmış,kaldırımlarda gölgemiz.
Kış yüklenirken,kalplerimize,
Hüzün taşırken karlar saçlarımıza,
Kaldıramaz acısını yüreğimiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta