AŞK YAKIYOR
Aşk yakıyor...
Sazı eline alan aşk yakıyor,
mızrap tele değdikçe
bir feryat yükseliyor dağlardan.
Yakmasa aşk,
adı aşk olur muydu?
Bir tel titriyor,
bir yürek susuyor.
Bir adam, yüzünü görmeden bile
bir yüzün hasretini taşıyor içinde.
Mızrabı vurdukça
“Hasret kaldım yüzüne” diyor.
Ama yüz güzel olmasa
el o tele iner mi?
Bir bakış var...
Dağların ardında kalmış.
Bir çağrı var...
Duyuluyor ama cevap gelmiyor.
“Gel” diyorsun, gelmiyor.
“Git” diyorsun, gitmiyor.
Ne yanında duruyor
ne de senden uzaklaşıyor.
İşte aşk biraz da budur.
İnsanın karşısında olmayanı
yüreğinde taşıması...
Adam sazı alıyor eline.
Konuşamıyor.
Çünkü bazı sözlerin dili yoktur.
Mızrap konuşuyor.
Bir telden bir başka tele
bir hasret geçiyor.
Sonra gece oluyor.
Dağlara çıkıyor Müslüm'ün kalemi.
Pötürge'nin dağlarında
taş dile geliyor,
kuş ötüyor,
rüzgâr eski bir sırrı taşıyor.
Dağ taşı yazılıyor.
Bir kayanın gölgesinde
yarım kalmış bir sevda,
bir çiçeğin içinde
saklanmış bir bakış,
bir kuşun kanadında
ulaşamamış bir haber...
Aşk hiçbirine adını söylemiyor.
Çünkü bazı aşklar
söylendiği anda eksilir.
O yüzden gizli kalıyor.
Ne “seviyorum” diyor,
ne “sevmiyorum”.
Ne geliyor,
ne gidiyor.
Bir adam dağın başında
sazını dizine koyuyor.
Mızrabı tele indiriyor.
Tak...
Bir hasret doğuyor.
Tak...
Bir hatıra uyanıyor.
Tak...
Bir yüz beliriyor gecenin içinde.
Ve adam anlıyor:
Bazı insanlar hayatımıza
gelmek için değil,
içimizde bir türkü bırakmak için girer.
O türkü bitmez.
Saz sustuğunda bile
dağlarda çalmaya devam eder.
Müslüm'ün kalemi de
o türkünün peşinden gider.
Dağları yazar.
Taşları yazar.
Kuşları yazar.
Böcekleri yazar.
Rüzgârı yazar.
Ama aşkın kendisini yazmaz.
Çünkü bazı aşklar
yazılacak kadar sıradan değildir.
Aşk yakar.
Saz yanar,
kalem yanar,
yürek yanar...
Ama aşkın sırrı
hiç yanmaz.
O, dağın ardında kalır.
Bir gün biri gelir,
o türküyü dinler
ve sorar:
“Bu kimin hikâyesi?”
Cevap verilmez.
Sadece sazın teli titrer.
Çünkü aşk bazen
bir insanın adı değildir.
Aşk, adı konulamayan
bir hasretin ta kendisidir.
Müslüm İnan
5 Ağustos 2026
Kayıt Tarihi : 5.08.2026 18:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Güzel bir zamanda güzel bir günde iki gencin arasında başlayan elektriklenme birbirini tanıdıkları zaman bu aşkın imkansız olduğunu anladıklarında iş işten geçmiştir ve böyle düzenli bir aşk kendiliğinden oluşarak her iki tarafı da birbirinden uzaklaşması mümkün olmadı bu şekil birbirini sevmeleri ikisi de hoşuna gidiyordu




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!