Yüreğim,
Kanıyor…
Sinem,
Daralıyor,
Kalbim
Tekliyor…
Hafızam,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğim,
Kanıyor…
Sinem,
Daralıyor,
Kalbim
Tekliyor…
Hafızam,
Siliniyor…
Dilim,
Dönmüyor…
Bedenim,
Sabitleniyor…
Zaman,
Akmıyor…
Gül, artık solmuş…
Gün, kaybolmuş…
Karanlık, iflah olmuş…
Hayat, bilmem ki,
Ne olmuş, morarmış…
Bilinmeyen, ayanolmuş…
Aşk mı, bilmem,
Kim bulmuş…
Sevda mı ne,
Kimi yutmuş…
Kız kayıp,
Mekân yalnız…
Adam alan da,
Ama nutku kayık…
Aşk aranıyormuş,
Zevkte asla bulunmaz…
Sevda mı, piyasa da,
Ama aldanan ne çok…
Ki, ne aşk ve nede sev da,
O hakikattir asla kandırmaz…
Onu henüz tanımayanlar…
Oynaşlarına, kılıf arıyorlar…
yüreginize kaleminize saglik sevgili hocam.. sevgi ve saygilarimla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta