sensizim, dökülüyor yaprakları ömrümün
arar da ruhum, bulamaz varlık izlerin
oysa aynalarda bile sen varsın
çığlığın kopuyor duvarlarda
ürperiyor bedenim, sırılsıklam oluyor hislerim
ve düşlerim, seni çağıran çöl seraplarım
hayal, biliyorum tüm yaşananlar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Adem ile Havva’dan beri Sen’leyim
perdeler kalkar diye beklemekteyim...
kutlarım muhabbetle ilhamınız bol olsun saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta