köprüden geçmenin anlamı vardı;
boğazın böldüğü iki yakanın
ikisinden de sıyrılmak bir zaman...
suyun tam üstüydü tahtı, aşk vardı
sonsuzla kolkola yaşardı zaman
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harikasınız
çok güzeldi yazan duyarlı yüreğinize selam olsun
saygılar usta kaleminize
Tebrik ediyorum
güzel bir çalışma
salına salına yürümek işte
ormanlar içinde aşk köprüsünden
gönle can verecek beyitler vardı
aşkın sultanının mesnevisinden
Davut lisanıyla meşketmek işte
Çok hoş Erdal bey.
Aşkın gönüllerdeki mekanını ne güzel çizmişsiniz dizelerle...Kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta