Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Tüm dünya dağılsa, bir tek aşk kalır."
Dünya aşkı kalır nice dünyalar yine kurar, değil mi?
Merhabalar Naki Bey,
Her şey fanidir, kalıcı olan saf aşktır, İlahi aşktır...
Çok güzel kaleme alınmış, duygular yansıtılmış... Tebrik ederim... Kaleminiz ve yüreğiniz daim olsun ..
Eyvallah, çok teşekkür ederim Neriman hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta