Aşk gerçek... Şiiri - Tuncay Aytaç

Kirpiklerin üşüyor gözlerimde.
Cekincelerim var sana dair her çırpınışlarında.
Gözlerim parlar, gözlerine değince.
Sevmek Yok oluşa isyan;
Karşılıksız sevmek acı.

Sonra, gülümsemelerin düşer siluetine.
Birden gökkuşağı olup parlar.
Varlığın ulaşılmaz bir dağ olur.
Üzerinde rengârenk çicekler.

Öfkeni hissederim bazen
Gözlerinden düşerim sana doğru.
Uçurumlar içinden yükselir feryatlarım.
Bir gülümsemen ile, çıkarım güzelliklere.

Ekim yağmurlarında sensizliğe titreyecek tenim.
Sen bir nirvanasın ki, uzatsam varmaz elim.
Ben seni, uzaktan da severim gülüm.
Bülbül misâli serzeniştir dilimdeki düğüm.

Geçen gün yine gördüm ayrıldığımız parkta.
Ne kadar geç kalmışım sana ki;
Her şey darmadağın tarumar.
Anladım ki; yok olmuşum benliğinde.
Yanında mutluluğa gülümsediğin biri var.

Ben ki, ayrılık trenlerinin mudavimiyim.
Ben, zamanda sana takılı kalan deliyim.
Çoktan geçip gitmiş ayrılık trenleri.
Çoktan, alıp gitmiş karşılıksız sevenleri.

Dostlar kırahatanesinde elimde kalem.
Boğazım düğüm, düğüm benliğim talan.
Aşk mıydı gerçek, sen miydin yalan.
Yazıyorum, adın, adın dilimde akrostiş şiiri.
Sen bir deniz, ne olur tıkama sana akan nehiri.

Her şey yalan, aşk gerçek.
Askın büyüsüyle arı dolaşıyor çicek çicek.
Ne ilk ne son bu yaşanan ki,
Devran dönecek, yeni aşklar sürecek.