Bir bilmece çölünde gezinen bir yolcuydum,
Çoğu şeyden habersiz garip arzuhalciydim
Biri çıktı karşıma, gayet perişan yaşlı,
Gülmeye mecali yok, pek mahzun, çatık kaşlı.
Yaklaşıverdim hemen merak edip yanına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim :) cok hos bir destan olmus yuregine saglik Bahadir bey guzellikler sizinle olsun saygilar *** TAM PUAN *** + ANTOLOJIM
Tebrik ederim :) cok hos bir destan olmus yuregine saglik Bahadir bey guzellikler sizinle olsun saygilar *** TAM PUAN *** + ANTOLOJIM
O KADAR GÜÇLÜ TUTMAYA GEREK VAR MI AŞKI
TAPINMAYA VARDIRACAK KADAR?
TEBRİKLER
harika bir anlatım tebrikler benden tam puan.
Selam ve saygılarımla
“Bir anlık hevestir aşk, vakti dolunca geçen,
Ömrünü harap eder, böyle bir yolu seçen.
.....evet bir anlık hevestir plotonik olan, fani olan aşk
kimi vakti dolunca geçer, kimi de vakti dolmadan geçer. aslında bu aşk değil tutku dur. tutulmuştur ona, aşk olgusu ise insanın ta ciğerlerini yakar. yakıp yıkmadan, onu yok edip öldürmeden de çıkmaz oradan. aşk ın aslı ölümünedir.
selamlar.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta